Over mij

32 jaar, woonachtig met mijn wederhelft in Gent. Mama van schat Nora (°september 2007) en minischat Remi (°augustus 2009) die momenteel het grootste deel van mijn tijd en gedachten in beslag nemen.

woensdag 21 juli 2010

à bientot

Gedaan met mijn vakantiejob? Check.
Huis aan de kant? Check
Valiezen gepakt? Bijna Check.
Congé payé op hoofdjob? Nog twee dagen en dan check.
Gedaan met mijn mini's missen? Nog twee laaaaaaaaaaaange dagen en dubbelcheck.

Noremi gaat in congé, olé olé.
Tot binnenkort allemaal.

zaterdag 17 juli 2010

Gentsche Fietse: love or hate?

De Genste Feesten. Waar is den tijd dat ik daar zo naar uitkeek? Ouders op reis, mijn zuurverdiende vakantiejobcenten - toen nog Belgische franken - spenderen aan drank (met welluidend klinkende namen als Blue Thrill, Troela en soms ne keer een Jupilerke) en sigaretten, dansen tot de zon op kwam en de nacht - bij dageraad - afsluiten onder de spiegelbol. 't Waren schone tijden.

Anno 2010 heb ik, nochtans een fiere Gentenaar, net geen hekel aan de Gentse Feesten (I know, shoot me). Want in tegenstelling tot een decennium geleden spendeer ik die tien dagen op een volkomen andere manier: ik werk in de zaak van de schoonouders, in het epicentrum van de Feesten, en geloof me, het is daar druk! Tussendoor oefen ik ook nog eens mijn normale carriere uit. Mijn mini's zijn uitbesteed aan oma's en mamie's, dus die zie ik zo eens tussen de soep en de patatten. Mijn bijna wederhelft ontsnapt er ook niet aan en neemt de avond en nacht-shift voor zijn rekening op de Feesten, dus wij liggen een uur of twee samen in bed (slapend voor alle duidelijkheid) en that's it. 's Avonds ben ik veel te moe en uitgeteld om er ook nog maar te denken eens een duik te nemen in het nachtleven... dus van het uitgebreide aanbod vanalles-en-nog-wat heb ik niks gezien. Ik kijk zo uit naar de dag dat ik er weer van kan genieten: concertje doen, met de mini's naar Batakamp, gewoon ronddolen in de stad...

Soit, Gentse Feesten dag 1 overleefd?- check. Nog negen te gaan... en dan: Platte rust.
En nu gaat ondergetekende een tukske doen en rest me enkel nog het volgende:

Aan alle fellow-Gentenaars: amuseer jullie, wees voorzichtig, geniet ervan en drink er enen op mijn gezondheid. En ik ben toch wel een beetje jaloers.

vrijdag 16 juli 2010

I went...

Ik kwam, ik zag en ik overwon mijn drempelvrees. En het was tof. En ik leende een patroon van Janina en patroonpapier van Oontje. Want in mijn haast was ik de helft vergeten. Bedankt dames. En bedankt Mamasha voor de organisatie.

woensdag 14 juli 2010

To go or not to go, that is the "?"

Naar waar? Awel, naar hier.
Waarom wel? 't Gaat tof zijn en ik heb nieuwe stofkes en inspiratie.
Waarom niet? Drempelvrees en moe moe moe moe na elvendertig onderbroken nachten.

vrijdag 9 juli 2010

Lach eens naar het vogeltje

Of ook wel: hoe wij probeerden een deftige groepsfoto te trekken van ons nageslacht (niet alleen het onze, maar ook dat van een bende vrienden, want neen, wij hebben geen zes kinders) maar daar hoegenaamd niet in slaagden:

Maar plezant... dat was het wèl!

dinsdag 6 juli 2010

De tand - deel 2

Het is dus duidelijk waarom wij de afgelopen twee weken iedere nacht ons bed uit moesten: Remi heeft een derde tand. Op die leeftijd (11 maanden) had Nora al haar volledige gebit, maar kom, da's bijzaak.
Ik zat vandaag zo eens te rekenen: een kind krijgt 28 20 melktanden, Remi heeft er nog 25 17 te gaan. 25 17 keer 2 weken slapeloze nachten. Da's zowat 50 34 weken... dat is zowaar bijna 2/3 van een volledig kalenderjaar. Toch?? *

Ik zou beter niet meer rekenen.

* Na wat opzoekingswerk bleek hier dat een melkgebit dus maar uit 20 tanden bestaat en geen 28! Mijn parate kennis is ook niet meer wat het geweest is.

maandag 5 juli 2010

Over knoopsgaten en zieke meisjes.

Voila, I did it... knoopsgaten maken. Mijn welgemeende dank gaat uit naar Oontje voor de super-de-luxe handleiding, en aan Jesupoze voor dé ideale knoopjes!
De knoopsgaten zijn niet zo perfect als ik ze zou willen, maar het zijn knoopsgaten en het kleedje kan nu dus ook gedragen worden... door een model met extreem ochtendhumeur (een poos later bleek dat ze 38,5 graden koorts had, dus het slechte humeur werd haar heel snel vergeven).




zaterdag 3 juli 2010

Projectjes...

Deze stofjes arriveerden deze week ten huize Noremi.
Waarin ze getransformeerd zullen worden, is nog een groot vraagteken.
En momenteel is het trouwens geen weer om achter de naaimachine te kruipen.
Buiten spelen, zand verzamelen, met water smijten... dat is waar we ons nu zoal mee bezig houden!