De Ijverige Wijven gaan Online

IJverige Wijven zijn fier op hun status en steken die niet onder stoelen of banken.

Ik ben een IJverig Wijf. En ik kom daarvoor uit met dit megahippe logo.

Alles over het doen en laten van de IJverige Wijven komt U vanaf nu hier te weten.

And then there was light, a wedding and a goodbye.

Na twee loodzware weken van laptoploosheid - blog updaten via den eifoon bleek minder evident dan gedacht - ben ik er weer.

Op creatief gebied valt er hier nog steeds bitter weinig te melden, tot mijn grote schaamte, op familiaal gebied des te meer. Nadat wij ons hier bijna drie jaar geleden in een zotte bui verloofden, kwam het er op 25/10 plots toch van... a wedding! Yes indeed. Geen dag vol met wit en duiven en rijst en pastoors en kerken en limo's en kostuums, maar eerder een dag van stadhuis en gezellig samenzijn met vrienden om af te sluiten met een etentje onder familie. Meer moest dat voor ons niet zijn...

Verder hadden wij gedurende de maand oktober twee extra huisgenoten. Mijn broer en zijn vriendin. Op een gezellige zondagnamiddag, bij taart en koffie, stelden zij ons de vraag of onze woonst ook efkens hun woonst mocht zijn in afwachting van hun Canadees avontuur. Wij (die toen nog niet beter wisten ;-) zeiden ja, en zo gezegd zo gedaan. Lap, zo maar plots twee extra mensen in uw huis. Remi terug in de ouderlijke slaapkamer (niet bevorderlijk voor de nachtrust) en de logés in Remi's kamer. Veel extra gerief in een klein rijhuizeke, extra files in de badkamer, om de vijf minuten naar de bakker om vers brood. Maar ook veel gezelligheid en drukte en lekker eten en altijd volk in huis 's avonds... 't Was leuk en achteraf gezien veel te kort, want nu zijn ze vertrokken en als ik heel eerlijk ben is het hier nu stil... veel te stil. En ruim.

Noremi is going dark.

Niet dat er hier niks te melden valt, maar mijn laptop gaf de geest (nog geen twee jaar oud). Er zou iets zijn met "de voeding". 't Zegt me niet veel, maar aan het gezicht van onze laptopdokter te zien, is het vrij ernstig, zoniet ongeneeslijk (lees: te duur om nog te herstellen). Vandaar mijn blogstilte want ik moet nu zo tussendoor op andermans PC/laptop/... mijn blog updaten.

Ondertussen zijn tips over goede, betaalbare laptops die niet na twee jaar de geest geven meer dan welkom.

Update: Den Acer blijkt dan toch niet zò slecht te zijn. 't Was den oplader die de geest had gegeven. Nieuwe oplader gekocht en Macbookdroom in de ijskast gestopt. 

- loos

Er rollen schone dinges vanonder 't naaimachien in naaiend blogland, alleen niet bij mij.
Niet alleen ben ik stofloos ('t Stoffenspekatkel ging jammer genoeg aan mij voorbij wegens geen verlof meer), maar ik ben ook nog eens inspiratieloos en nog steeds futloos.
En woensdag zijn 't weer Ijverige Wijven in combinatie met een Stoffenruil. Help!

Ik hoop op verbetering en daarmee gepaard gaande: interessantere blogposts.

Overheerlijke vegetarische groentenlasagne.

Rijkelijk te laat, maar daarom niet minder lekker: mijn bijdrage aan "September Veggiemaand".

Ingrediënten:
10 rijpe tomaten (middelmaat)
1 pak basilicum
1 doosje champignons
5 grote wortels
1 grote ui
2 teentjes look
1/2 glas droge witte wijn
1 pak verse spinazie
1 pot Cottage Cheese (500 gr)
Pecorino of parmezaan
Lasagnevellen

Werkwijze:
Ontvel de tomaten (2 minuutjes in kokend water en dan blussen met koud water) en snij ze in stukken, snij de ui in stukjes en de look ook. Ui en look eventjes fruiten in de boter en blussen met witte wijn. Tomaten toevoegen en laten sudderen tot de tomaten "gesmolten" zijn. Dan verder laten sudderen op laag vuurtje. Je kan de tomatensaus nog mixen indien gewenst, maar dit hoeft zeker niet. Champignons en wortels + peper en zout: stoven. Spinazie met veel peper: stoven. Lasagnevellen kook ik meestal op voorhand (zeer al dente) om niet gare vellen in de lasagne te vermijden.

Neem een grote ovenschotel en puzzel: laag tomatensaus, lasagnevellen, spinazie, cottage cheese, lasagnevellen, tomatensaus, wortel-champignonmix, cottage cheese, verse basilicum, lasagnevellen, tomatensaus. Strooi er dan zeer rijkelijk de pecorino of parmezaan over. 1 uurtje in de oven op 180 graden (als de vellen op voorhand gekookt zijn).

Hier voor u getest en goedgekeurd door vier hongerige volwassenen, een kleuter en een baby!

PS: de voorbereidingstijd en afwas nadien had ik ferm onderschat maar de lasagne is het wel meer dan waard. Ah ja, en zo iets deftig gedresseerd op uw bord krijgen is ook niet evident.

Moe. Moeder. Moest. Moeder dus.

Woensdag 29/09/2010, 09.30 uur: bloedafname bij de huisarts.
Donderdag 30/09/2010, 19.18 uur. Telefoontje naar de huisarts. Leverfunctie goed, nierfunctie goed, cholesterol perfect, suiker goed... Perfect gezond!
OK, pak van mijn hart, maar waarom ben ik dan zo moe? Echt moe. Ik ben nog nooit zo moe geweest.
Wel, blijkbaar omdat ik moeder ben. Volgens de huisarts. Dus 't zal wel waar zijn.

't is Liefde met de grote L