Over mij

32 jaar, woonachtig met mijn wederhelft in Gent. Mama van schat Nora (°september 2007) en minischat Remi (°augustus 2009) die momenteel het grootste deel van mijn tijd en gedachten in beslag nemen.

E-mailadres

zondag 16 januari 2011

dinsdag 11 januari 2011

Er zijn zo van die dagen

Er zijn zo van die dagen waarop je de nacht ervoor maar een uur geslapen hebt - of zo voelt het toch - omdat je nageslacht er een nachtelijke estafette op zitten heeft. Elkaar aflossen, elk om beurt. Van die dagen waarop het geluid van je wekker door merg en been gaat omdat je net dan eindelijk in een diepe slaap gevallen bent. Dagen waarop je jezelf voortsleept, vechtend tegen een allesoverheersende vermoeidheid...
Van die dagen waarop je niet veel kan verdragen, ook van het nageslacht niet. Want zij lopen natuurlijk over van energie - hoe doen die dat toch, met zo weinig slaap? Dagen waarop het geduld zodanig ver te zoek is dat je je afvraagt of je het ooit nog terug zal vinden. Net op die dagen staat daar dan ook nog een overvolle mand strijk die dringend moet weggewerkt worden...

Zulke dagen mogen voor mijn part rap voorbij zijn.

Morgen beter.

maandag 10 januari 2011

Moose-guard

Speciaal voor de Canadezen:

Ziehier jullie engelbewaarder ;-)


(echt wel speciaal voor jullie hé, want ik vond dat niet eens zo'n schone t-shirt)

Allemaal Beestjes

De laatste dag van de Kerstvakantie en een schitterend zonnetje aan een heldere hemel. Mama Noremi, meestal niet de impulsiviteit zelve, deed eens iets impulsiefs en overtuigde papa Noremi om samen met de kids op de trein naar de zoo te springen. 't Was dat of 't STAM. En Nora, Remi en het weer indachtig was de zoo de betere optie.
 
Vlug alles ingepakt, picknick gemaakt, en net op tijd voor de trein van 11.13 naar Antwerpen.
 
' t Was een superdag:
 
Bij de pinguins
 de zebra's
 de olifanten
 de giraffen
 Nora poseerde erop los.
 En Remi... die deed een tuksken.

zaterdag 25 december 2010

Conjeepajee

Tien dagen en een half congé payé... olé.
En wat staat er zoal op de to do lijst:
- Ladies night met de ladies,
- S.T.A.M.
- Prinsessenbal met Nora en het buurprinsesje.
- Westfleteren.
- Slapen tot na zes uur.
- Eindelijk nog eens een naaiprojectje.
- Grote kuis in de te kleine kinderkleertjes, ten voordele van zwangere buurvrouwen... (als ik het over mijn hart krijg om afscheid te nemen)
- Familiefeestjes.
- Eten.
- The Soprano's
- Dopido knutseltijd met Nora.
- Een muts voor mezelf.
- Nog eens home-made lasagne.
- Ijverige Wijven.
- Skypen.
- meer bloggen.
-...

Too much to do in too little time.

donderdag 23 december 2010

't is the night before Christmas...

(Soit, twee nights in feite)

... en ik geniet van de kerstboom, nu nog mèt pakjes.
... en ik hoop op een witte kerst met pakken sneeuw, want sneeuw, ik vind dat enorm gezellig en romantisch.
... en ik ontdekte vanavond dat Remi een pakjesdief is. Dus de pakjes staan niet meer onder de boom, maar op de kast ernaast.
... en ik kwam tot de conclusie dat Nora haar pakjes kiest op basis van het inpakpapier en niet op basis van grootte.
... en ik mis mijn broer en schoonzus.
... en ik heb nog niet al mijn cadeautjes.
... en ik moet nog een half dagske werken en dan ben ik tienenhalf dagen thuis. Zou er daar eindelijk nog eens een naaiprojectje van komen?
... en ik begin al te pijzen op mijn goeie voornemens voor 2011.
... en ik wou dat ik ook had meegedaan aan Secret Santa, maar om de één of andere reden deed ik dat niet en daar heb ik nu spijt van als ik al die toffe creaties zie.
... en ik ga nog eens een mutske haken.
... en ik wens iedereen een gezellige kerst!

donderdag 18 november 2010

Addicted

Lang geleden dat ik hier nog eens van me liet horen. En dat is niet omdat ik iedere avond - zoals het een Ijverig Wijf betaamt - achter de naaimachine zit. Neen. Ik heb een nieuwe hobby, en wel deze:


Mutskes haken...
Ik leerde het van haar op een gezellige avond onder vriendinnen en sindsdien ben ik verslaafd. Haken is de max, 't gaat vooruit, ge hebt geen tornmeske nodig, mijn huis ligt niet onder de talloze stukskes stof en restjes draad om nog maar te zwijgen van de kopspelden - niet zo ideaal met een 15-maander in huis - en het is gezellig. Niet dat ik het naaien volledig heb opgegeven, het staat alleen eventjes op een laag pitje.

Het haken leidde al tot Janina-achtige toestanden, waarbij oudere dames je nogal vreemd aankijken in de wachtzaal bij de tandarts, of de wederhelft die zei "dit is nu het beeld dat ik had van ons binnen een jaar of veertig" maar ik laat me niet doen en ik doe naarstig verder. Zoals het een Ijverig Wijf betaamt namelijk.