Sailboatskirt

Toen ik dit rokje hier zag, was ik verkocht! Eens iets helemaal anders dan een cirkelrokje/rimpelrokje/rimpelrokje zijdelingse knoopjes/...

Het patroon is van Oliver+S. Het stofje is van Michael Miller en heb ik ooit besteld bij Noeks. Althans dat denk ik, want het ligt al zodanig lang in de kast te blinken dat ik het niet meer 100 % zeker ben. Eigenlijk was het bedoeld voor de birthday party dress, maar daar zag ik me geen beginnen aan. En ik vind persoonlijk dat ze al wat te groot wordt voor zo'n jurkje.

Met de professionele hulp van deze beide dames, zat dit rokje op één gezellige naai-avond bijna in elkaar. Enkel omzomen en de bovenkant afwerken diende er nog te gebeuren. Maar daar doe ik dan -bloos- twee weken over. De bedoeling is dat het rokje geopend wordt met de knopen op het voorpand, maar aangezien ik zo een spillebenige dochter heb, kan ik het rokje gewoon over haar heupen trekken. En - driewerf hoera - zo hoefde ik ook geen dagen stress te hebben over de knoopsgaten.

Dus op het einde van het jaar, toch nog op de valreep een maaksel van Noremi. Dochter content, moeder  ook content... en de zin om te naaien is er terug.

En schoon afgewerkt dat dat is... 

 En goed dat die oranje lakschoentjes daar bij passen.

En plezier dat dat baaske weer heeft ... 

874

Remi is 874 dagen oud vandaag.
En 't is een kleine schande, maar na 874 dagen kan ik u met trots mij eerste jongenskledingsstuk voorstellen.

Stof: Stoffenspektakel 2010 (ziet ge, de intentie was er al in 2010 hé)
Patroon: naar een broekje van Abel(tje).
Met dank aan: Abel voor het gebruik van zijn broekje en Gaëlle, voor 't gebruik van de overlock, waardoor dit stuk op een mum van tijd ineen zat en ik nog de tijd had om een rokje ineen te flansen. Maar hierover later meer.

Aanschouw het model dat niet wou stilzitten, en het broekje natuurlijk.

Rikki zonder wortel

Nora had dit weekend Rikki op bezoek. De klaspop. En in tegenstelling tot vorig jaar, toen Nora Jules geen blik waardig keurde... was ze nu al dagen op voorhand aan het aftellen naar vrijdag - aka de paarse dag.

Rikki arriveerde hier met sloffen, rugzak, logeerboekje, memoryspel, CD, maar -o wee- zonder wortel. En zeg nu zelf, wat is een konijn zonder wortel? Das zoals kerstmis zonder kerstboom, of moeder van zieke kinders zonder wallen.
Dus, deze moeder (met wallen by the way) placeerde zich achter de naaimachine en produceerde een nieuwe wortel voor die arme Rikki. Met bijpassende sjakosj, iets of wat meisjesachtig. Maar who cares, wij doen hier niet aan stereotypering. Zo kan hij nooit of te nimmer nog zijn wortel verliezen. Hoop ik.

Lapsus Linguae

Ha, een frambei en een aarboos.
Neen, ik wil Plop en de Kabeebiebouter.

Nora... winter 2011.

En binnenkort, eindelijk, echt waar, 't is geen verspreking: nog eens wat dinges die van onder de machine gerold zijn. Geduld is een schone deugd mensen.

Colette en Cezar

Voorlopig valt hier weinig, bitter weinig te lezen en te beleven. Gewoon eventjes geen zin. Veel stofjes in de kast, veel belevenissen in het huishouden,... maar geen zin om te naaien, laat staan erover te bloggen.

Bij deze wel wat reclame voor een nieuwe naaiblog: Colette en Cezar. Ze begon pas een goed jaar geleden en maakt de prachtigste dingen. Veel succes met je blog G.!!

Allen daarheen.

En toen... was hij 2!

 Cadeautjes

 Kus van Zus

 Bakfiets

Twee begot. En hij is nog steeds om op te eten, en hij is nog steeds om ter koddigst.
Al is hij wel het levend voorbeeld van de "ik ben twee en ik zeg nee-fase".

Neen, mimietje nie kokam ete.
Neen, mimietje nie patat ete.
Neen, mimietje nie aapak aan.
Neen, mimietje nie mekje drinke.
Neen, mimietje nie boeke lees.
Neen, mimietje nie soene aan.
Neen, mimietje nie bedje.
Neen, neen, neen, neen, neen... honderd keer per dag.

Voor zijn verjaardag huurden we een bakfiets, fiesten langs de polders naar Oostende (vanuit Wenduine welteverstaan, niet vanuit Gent. Zot.), deden een beetje van pizza eten en Theater aan Zee en speeltuin en park enzo. Ik keilde ongewild het fototoestel tegen de grond. Geen foto's meer vanaf dan dus. Nora deed een initiatie-tennisles, en wij kwamen tot de conclusie dat we geen toekomstige Clijster of Henin in huis hebben. Het begon te druppelen, toen regende het, en uiteindelijk regende het pijpenstelen. We fietsten in recordtempo terug naar Wenduine. De laatste vijf kilometer werden we vakkundig begeleid door een huilconcert uit de bakfiets. Ochere dat ventje, en dat op zijn verjaardag.

Om het goed te maken - en omdat we blijkbaar van onszelf vonden dat we er nog niet verzopen genoeg uitzagen - gingen we ook nog zwemmen. 't Was een leuke dag. En Nora wil nog eens gaan bakfiesten. "Maar dan zonder dat het regent".

Liefde...

Ziehier...

Op 't onverwachts naar een stoffenverkoop gaan, en daar deze pareltjes vinden:

Of terug naar je roots op zaterdag, en daar op een rommelmarkt een kraampje tegenkomen met dit, en nog veeeeel meer:

Daar wordt een mens blij van jong...

Nu nog projectjes, en tijd.