Conjeepajee

Tien dagen en een half congé payé... olé.
En wat staat er zoal op de to do lijst:
- Ladies night met de ladies,
- S.T.A.M.
- Prinsessenbal met Nora en het buurprinsesje.
- Westfleteren.
- Slapen tot na zes uur.
- Eindelijk nog eens een naaiprojectje.
- Grote kuis in de te kleine kinderkleertjes, ten voordele van zwangere buurvrouwen... (als ik het over mijn hart krijg om afscheid te nemen)
- Familiefeestjes.
- Eten.
- The Soprano's
- Dopido knutseltijd met Nora.
- Een muts voor mezelf.
- Nog eens home-made lasagne.
- Ijverige Wijven.
- Skypen.
- meer bloggen.
-...

Too much to do in too little time.

't is the night before Christmas...

(Soit, twee nights in feite)

... en ik geniet van de kerstboom, nu nog mèt pakjes.
... en ik hoop op een witte kerst met pakken sneeuw, want sneeuw, ik vind dat enorm gezellig en romantisch.
... en ik ontdekte vanavond dat Remi een pakjesdief is. Dus de pakjes staan niet meer onder de boom, maar op de kast ernaast.
... en ik kwam tot de conclusie dat Nora haar pakjes kiest op basis van het inpakpapier en niet op basis van grootte.
... en ik mis mijn broer en schoonzus.
... en ik heb nog niet al mijn cadeautjes.
... en ik moet nog een half dagske werken en dan ben ik tienenhalf dagen thuis. Zou er daar eindelijk nog eens een naaiprojectje van komen?
... en ik begin al te pijzen op mijn goeie voornemens voor 2011.
... en ik wou dat ik ook had meegedaan aan Secret Santa, maar om de één of andere reden deed ik dat niet en daar heb ik nu spijt van als ik al die toffe creaties zie.
... en ik ga nog eens een mutske haken.
... en ik wens iedereen een gezellige kerst!

Addicted

Lang geleden dat ik hier nog eens van me liet horen. En dat is niet omdat ik iedere avond - zoals het een Ijverig Wijf betaamt - achter de naaimachine zit. Neen. Ik heb een nieuwe hobby, en wel deze:

Mutskes haken...

Ik leerde het van haar op een gezellige avond onder vriendinnen en sindsdien ben ik verslaafd. Haken is de max, 't gaat vooruit, ge hebt geen tornmeske nodig, mijn huis ligt niet onder de talloze stukskes stof en restjes draad om nog maar te zwijgen van de kopspelden - niet zo ideaal met een 15-maander in huis - en het is gezellig. Niet dat ik het naaien volledig heb opgegeven, het staat alleen eventjes op een laag pitje.

Het haken leidde al tot Janina-achtige toestanden, waarbij oudere dames je nogal vreemd aankijken in de wachtzaal bij de tandarts, of de wederhelft die zei "dit is nu het beeld dat ik had van ons binnen een jaar of veertig" maar ik laat me niet doen en ik doe naarstig verder. Zoals het een Ijverig Wijf betaamt namelijk.

De Ijverige Wijven gaan Online

IJverige Wijven zijn fier op hun status en steken die niet onder stoelen of banken.

Ik ben een IJverig Wijf. En ik kom daarvoor uit met dit megahippe logo.

Alles over het doen en laten van de IJverige Wijven komt U vanaf nu hier te weten.

And then there was light, a wedding and a goodbye.

Na twee loodzware weken van laptoploosheid - blog updaten via den eifoon bleek minder evident dan gedacht - ben ik er weer.

Op creatief gebied valt er hier nog steeds bitter weinig te melden, tot mijn grote schaamte, op familiaal gebied des te meer. Nadat wij ons hier bijna drie jaar geleden in een zotte bui verloofden, kwam het er op 25/10 plots toch van... a wedding! Yes indeed. Geen dag vol met wit en duiven en rijst en pastoors en kerken en limo's en kostuums, maar eerder een dag van stadhuis en gezellig samenzijn met vrienden om af te sluiten met een etentje onder familie. Meer moest dat voor ons niet zijn...

Verder hadden wij gedurende de maand oktober twee extra huisgenoten. Mijn broer en zijn vriendin. Op een gezellige zondagnamiddag, bij taart en koffie, stelden zij ons de vraag of onze woonst ook efkens hun woonst mocht zijn in afwachting van hun Canadees avontuur. Wij (die toen nog niet beter wisten ;-) zeiden ja, en zo gezegd zo gedaan. Lap, zo maar plots twee extra mensen in uw huis. Remi terug in de ouderlijke slaapkamer (niet bevorderlijk voor de nachtrust) en de logés in Remi's kamer. Veel extra gerief in een klein rijhuizeke, extra files in de badkamer, om de vijf minuten naar de bakker om vers brood. Maar ook veel gezelligheid en drukte en lekker eten en altijd volk in huis 's avonds... 't Was leuk en achteraf gezien veel te kort, want nu zijn ze vertrokken en als ik heel eerlijk ben is het hier nu stil... veel te stil. En ruim.

Noremi is going dark.

Niet dat er hier niks te melden valt, maar mijn laptop gaf de geest (nog geen twee jaar oud). Er zou iets zijn met "de voeding". 't Zegt me niet veel, maar aan het gezicht van onze laptopdokter te zien, is het vrij ernstig, zoniet ongeneeslijk (lees: te duur om nog te herstellen). Vandaar mijn blogstilte want ik moet nu zo tussendoor op andermans PC/laptop/... mijn blog updaten.

Ondertussen zijn tips over goede, betaalbare laptops die niet na twee jaar de geest geven meer dan welkom.

Update: Den Acer blijkt dan toch niet zò slecht te zijn. 't Was den oplader die de geest had gegeven. Nieuwe oplader gekocht en Macbookdroom in de ijskast gestopt. 

- loos

Er rollen schone dinges vanonder 't naaimachien in naaiend blogland, alleen niet bij mij.
Niet alleen ben ik stofloos ('t Stoffenspekatkel ging jammer genoeg aan mij voorbij wegens geen verlof meer), maar ik ben ook nog eens inspiratieloos en nog steeds futloos.
En woensdag zijn 't weer Ijverige Wijven in combinatie met een Stoffenruil. Help!

Ik hoop op verbetering en daarmee gepaard gaande: interessantere blogposts.