Mèt model

Het cirkelrokje, met de gelukkige eigenaar (net uit bed en uit de douche):

Het volgende projectje is het stolpplooikleedje à la Liezelmoedertje, maar ik durf er niet aan beginnen. Ben mezelf nog een beetje moed aan het in-bloggen (blogs lezen, patroontjes bekijken, opzoeken wat een paspel is *bloos*,...). Ik zag zondag op de beurs "Fun For Kids" trouwens de wondermooie stofjes van Vermiljoen. Ik heb er mezelf een paar beloofd als het kleedje lukt... duimen dus.

Cirkelrokje

Voor mijn eerste echte projectje, besliste ik om een cirkelrokje te maken. Zag er gemakkelijk uit vond ik.
Het idee haalde ik bij Meisjesmama, en via haar blog kwam ik terecht op de blog van Mme Zsazsa, alwaar ik een schoon uitgetekende handleiding vond. Bij deze, merci voor de super handleiding, maar wiskunde en ik, das geen grote liefde, dus passers en berekeningen dat was me iets te veel van het goede. Per slot van rekening zag het er dus gemakkelijk uit - vond ik.
Bij één van Meisjesmama's commentaren zag ik dat zij "gewoon een gaatje knipt en dat steeds groter maakt" en dat was al wat meer my cup of tea.

Achteraf gezien had ik toch beter de wiskundige methode toegepast (heb Nico al opgedragen dringend zijn passer van onder 't stof te halen), want het tot stand komen van 't rokske heeft heel wat voeten in de aarde gehad. Eerst had ik de cirkel volledig verkeerd geknipt (ja! dat kan dus!), waardoor ik dus een stuk aan de onderkant moest aanzetten (vandaar de biais). Het stukske stof waaruit dit rokje tot stand kwam was amper 50 cm groot, dus veel had ik niet over. De tailleband knipte ik ook verkeerd (ja! kan dus ook!!). Ik heb een smalle dochter, maar de tailleband die ik eerst knipte, paste nog niet rond één van haar billekes. Ik moest dus de tailleband recupereren uit allerlei kleine restjes, maar aangezien die toch gefronst is door de rekker, valt dat niet echt op. Ik brak twee naalden op het proberen samenstikken van de elastiek die in de tailleband moest... Zucht. Maar, na veel gevloek, getorn, en een binnenkant waar ge best niet te dicht naar kijkt, is dit het resultaat (nog zonder model, want die lag al lang in dromenland):

Ik vind dat ons Sylvia goed werk geleverd heeft.

Sylvia

Vandaag mocht ik ze gaan halen. Wie? Awel, ons Sylvia...

Ons Sylvia is mijn nieuwste naaimachine: een Husqvarna 113 model "Sylvia". Heel nieuw is ze eigenlijk niet. Mijn schoonmama kocht ze ooit om eens "een broek af te knippen en om te zomen". Het was geen goedkoop geval, want als mijn schoonmama iets doet, dat doet ze het goed. Om een lang verhaal kort te maken: op een dag werd ons Sylvia uitgeleend, en toen ik een paar maanden geleden besloot om terug te gaan naaien, werd de naaimachine uiteindelijk terugbezorgd aan de rechtmatige eigenaar. Jammer genoeg in zeer povere staat. Ik bracht Sylvia vorige week naar de naaidokter in Ledeberg en na een volledig revisie mocht ik ze vandaag mee naar huis nemen.

Tot gisteren naaide ik dus op een Primera uit den Aldi. Geen slecht woord over den Aldi, maar van naaimachines hebben ze weinig kaas gegeten. Om "een broek af te knippen en weer om te zomen" is ze ideaal, maar voor het - ahum - betere werk, voldeed ze niet. Ik had ook een probleem met de draadspanning dat ik niet opgelost kreeg. Dus vandaag verhuisde de Primera terug naar schoonmama en staat ons Sylvia hier nu te blinken op de keukentafel. Jongens, wat een verschil. Stil dat die is! En ik heb een lichtje (jipie!!). En 't belangrijkste, ze naait gewoon stukken beter... Dus: lang leve ons Sylvia, ze is misschien niet meer van de jongste, maar ik kan ze nu al niet meer missen!

Een goed doel...

Via haar kwam ik hier terecht.
Dus aan al mijn bloglezers: meedoen is de boodschap!

Peuterpuberen in het kwadraat

Kan er mij alstublieft iemand zeggen wat ge kunt aanvangen met een extreem peuterpuberende peuter?
Het is hier niet meer te doen met Nora. Hoe lief en braaf en content en gelukkig ze twee jaar aan een stuk was (de eerst zes reflux-weken van haar leventje niet meegeteld), zo stout, hangerig en onhandelbaar is ze nu. Ze wil constant haar tuut, terwijl een paar maanden geleden de tuut zonder probleem verbannen werd naar de slaapkamer en alleen ook nog daar mocht gebruikt worden. Als ze nu om haar tuut vraagt en ik hou voet bij stuk, dan is het kot te klein. Uiteindelijk geeft een mens dan toe (pedagogisch onverantwoord - ik weet het, maar soms wil een mens eens een paar minuten geen gekrijs), maar na vijf minuten is het weer iets anders. Luisteren staat niet in haar woordenboek en spelen interesseert haar hoegenaamd niet, ze haalt wel al haar speelgoed uit om er dan eens goed in te sjotten, het niet te willen opruimen, en weer om iets anders te beginnen zagen. Natte onderbroekjes zijn tegenwoordig ook schering en inslag. Ik zou al denken dat het iets met de komst van Remi te maken heeft, maar die is nu ondertussen ook al bijna zeven maanden en ze is er zo zot van! Ze heeft daar nog nooit een probleem mee gehad. Eerlijk, zo had ik me mijn vrije maandagen niet voorgesteld. Uiteindelijk verlies ik dan mijn geduld (wat ik gezworen had nooit te doen - voor ik kinders had weliswaar, nu weet ik beter) en begint het schaapke hartverscheurend te huilen (daar is ze dus een krak in momenteel), waarop ik dan weer verschrikkleijk veel medelijden met haar krijg, want daar is ze ook een krak in, met zo van die betraande puppy-oogkes naar mij staan kijken. Pffff, opvoeden... het is toch met vallen en opstaan ze.

Op den duur denk ik al dat er echt iets met haar scheelt. Maar om nu direct naar de dokter te lopen en daar weer als overbezorgde moeder versleten te worden, daar heb ik nu efkens geen zin in.

PS: bijgevoegde foto is getrokken in de crèche, want daar is ze blijkbaar altijd de gemakkelijkste op àlle gebied. Zie dat eerste-communicantsnoetje... je zou toch smelten. Hoe kan dat thuis nu zo in een duivelke veranderen???? En toch zie ik ze doodgraag... ook al haalt ze momenteel het bloed vanonder mijn nagels:-))))

Frotterke

Nora is een frotterke, die loopt ganse dagen te wrijven over alle labels in haar kleren, die van haar broertje, die van ons, ...
Ik kocht ooit een labeldoekje van het merke Label Label, maar na al dat gefrot, moet dat af en toe ook eens gewassen worden. Dus vandaag maakte ik een reservedoekje - of waar luie zondagen allemaal niet goed voor zijn. En content dat Nora er mee is! Het originele doekje mocht zonder tegenstribbelen de wasmachine in!

Ik ben dan vanavond ook nog begonnen aan een cirkelrokje voor Nora, maar ik heb het daarnet opgegeven, want alles begon in het honderd te lopen. Ik dacht "dat ziet er simpel uit". Heb ik eventjes verkeerd gedacht. Binnenkort meer...

Update (22/02/2010): Het doekske bleek niet zo goed bestand tegen het "frotten". Mijn eigen schuld, ik had de naden heel dicht bij het stiksel afgeknipt, omdat de roodkapjesstof nogal dun is en je er dus de randen door kon zien. De satijnen linten waren dus aan de binnenzijde maar een millimeter of zo lang, en ieder zichzelf respecterend naaister weet dat dat super uitfritselt (als dat al een werkwoord is). Dus twee van de 12 labels moesten er vandaag al aan geloven. Ik heb gans de boel opnieuw gestikt en de randen groter gelaten. Nu is het perfect (naar mijn normen).

Ik kwam, ik zag en ik kocht...

Het Stoffenspektakel, al veel over horen zeggen, maar tot gisteren had ik het nog niet zelf meegemaakt. Amaai, zo veel stofkes! Zoiets zou er gewoon altijd moeten zijn.

Ziehier de buit:

En ziehier de plannen:

- Roodkapjesstofje: een nieuw labeldoekje voor Nora, en nog wat andere prullaria.

- Vichy-ruit: rokje voor Nora, zoals ik er hier één zag.

- Bloemetjesstofje: rokje voor Nora, model nog te bepalen.

- Bruin met roze stippen: kleedje voor Nora dat er hopelijk ooit zo zal uitzien, maar ik denk dat het gewoon veeeeel te hoog gegrepen is. 

- Blauw met witte stippen: rok voor mezelf, zo enen.  

Pfffff, en nu nog een nieuwe naaimachine, want mijn huidige is er één die ik in bruikleen heb van de schoonmama, en het is niet zo een goeie. Er is iets mis met de draadspanning en ik krijg het niet meer goed. Dus nu ben ik op zoek naar een simpel modelleke om bovenstaande projecten tot een goed einde te brengen. Alle tips zijn meer dan welkom, want jullie hebben hier met een leek te doen.