Projectjes...

Deze stofjes arriveerden deze week ten huize Noremi.

Waarin ze getransformeerd zullen worden, is nog een groot vraagteken.

En momenteel is het trouwens geen weer om achter de naaimachine te kruipen.

Buiten spelen, zand verzamelen, met water smijten... dat is waar we ons nu zoal mee bezig houden!

Swap(je)

Ik ben op zoek naar twee knoopjes die zouden passen bij het kleedje uit de vorige blogpost. Iemand die er dus een paar te veel heeft (oranje of appelblauwzeegroen) en die wil ruilen met onderstaande lieftallige appelknoopjes... laat maar weten hé. En zeg nu zelf, twee knoopjes weggeven en er vijf voor in de plaats krijgen... betere deals vindt een mens niet zenne.

Btw: aan alle moeders van sprietjesdochters: het past!! Jippie. Maar het is iets aan de korte kant, dus ik geef het misschien ooit wel eens tweedehands weg.

Tea Party Sundress with a twist

Ik weet het, ik loop bij deze het risico dat er een banvloek over mijzelf en deze blog wordt uitgesproken, maar ik ben niet zo wild van de Tea Party Sundress van Oliver+S. Voilà, het hoge woord is er uit. Het bovenstukje vind ik prachtig, de salopet-versie ook, maar ik ben niet te vinden voor het rokgedeelte en meerbepaald de stroken waaruit de rok bestaat. Maar omdat er over smaken en kleuren nu eenmaal niet te discussiëren valt, hoop ik dat jullie het mij vergeven.

Ik broedde al lang op een nieuw ideetje voor een kleedje, kocht zondag een lapje stof op Petit Bazaar en, Halleluja, kwam op deze blog terecht. En laat zij nu net een prachtig kleedje gemaakt hebben. Idealekes, een cirkelrok, daar ben ik ondertussen expert in - hum - en een bovenstukje met beleg maakte ik hier ook al eens... dus een nieuw kleedske was geboren. Tataaaaaaaaaaaaaaaa:

Het stofje komt van Vermiljoen's wasdraad, en het oranje stofje komt uit Ikea.

Al bij al viel het maken van dit kleedje echt wel mee. Alleen... zucht, diepe zucht... ik liet Nora het bovenstukje al eens passen en het was echt wel nipt. En... nog diepere zucht... ik weet begot niet hoe ik knoopsgaten moet maken. Ik heb daar wel een speciale instelling voor op ons Sylvia, maar Sylvia arriveerde hier zonder handleiding en ik geraak er echt niet aan uit. Help!!

Ah ja, voor ik het vergeet: leuke Give Away bij Oontje! Allen daarheen!

En als het kleedje niet past voor Nora, doe ik ook een give-away... dus dames met sprieterige dochters tussen 2 en 3 jaar: hou jullie klaar!

Weggevertje

Hier vinden jullie een heel leuke give-away. Allen daarheen!!

Helllluuuuuuuuuuuup

Mijn dochter is onstrafbaar! On-straf-baar...

Niet dat ik die constant moet straffen, maar sinds ze naar school gaat en naar huis komt met allerlei slechte manieren, moet er soms wel eens gestraft worden. Preken en onderhandelen helpt soms ook, maar in sommige situaties moet een ouder nu eenmaal echt op zijn strepen staan. Hoor mij bezig.

Maar, ze is dus onstrafbaar.

Tegen de muur staan om af te koelen... geen probleem, ik speel wel een beetje met de muur. Of erger nog, ik pulk er stukken bezetsel uit.

Geen TV (niet dat ze nu zoveel voor TV zit)... ook geen probleem, ik lees wel een boekske.

Geen verhaaltje voor het slapengaan... geen probleem, ik zing luidkeels ABCDEFG (de rest van 't alfabet kent ze nog niet) om nog luider te eindigen met A-FA-BET!!!
En luisteren? Alleen als het haar uitkomt. Wanneer begint zo een kind eigenlijk te luisteren? Negeren, ja, daar is ze extreem goed in.

Mijn dochter is dus onstrafbaar, maar 't is zo een lieveke.

Babyboyboom

Voila. Ziehier vliesofixprobeersel nummer twee. En al direct om als cadeau af te geven. Ik durf nogal hé.
Bij ons in de vriendenkring is er een heuse babyboom aan de gang. Eén van alleen maar jongens. Maar dat vinden we hier helemaal niet erg, want net zoals dochters zijn ook zoons supertof!

Ik baseerde me voor het t-shirtje op het prachtige geboortekaartje zoals jullie wel zien.
Op de ommezijde staat nog eens net hetzelfde, maar in spiegelbeeld. Neen, niet omdat ik dat origineel of extreem creatief vond, maar wel omdat mijn eerste poging tot vliesofixen niet meteen een succes was. Ik had het allemaal niet bijster goed door en het resultaat was een "S" in spiegelbeeld. Spaarzaam als ik ben, vond ik het zonde om alles in de vuilbak te kieperen en toen pas kwam het idee om op de rugzijde de "S" in spiegelbeeld te plakken. 't Is eens iets anders niewaar.

En nu eens zoals het moet...

In een niet zo ver verleden maakte ik een cirkelrokje. Ik was toen lui en dacht dat ik het wel beter wist, en ik besliste toen om de wiskundige manier van Mme ZsaZsa links te laten liggen en het op de Noremi-manier (aka: the easy way) te doen. Hoe dat is afgelopen kan je hier nog eens lezen.

Ondertussen ben ik al wat ouder en ook al iets wijzer en met een restje stof uit oma's stoffenkast, waagde ik me nogmaals aan het rokje, maar nu "zoals het echt moet". De rekenmachine werd van onder het stof gehaald, er werd een pseudo-passer gefabriceerd uit potlood en touw, en ik maakte waarachtig gebruik van patroonpapier.

Dit is het resultaat... en het mag er wezen, al zeg ik het zelf. Ik ben helemaal zot van dit stofje, maar jammer genoeg was dit echt wel een restje van een restje en heb ik nu nog maar zo'n 20cm² over.

Vandaag ontdekte ik ook vliesofix. Halleluja!! Hilariteit alom waarschijnlijk nu in naaiend blogland, want welke naaister (ook al naait ze maar heel sporadisch) kent nu genen vliesofix. Awel, ik! Enfin, nu ben ik dus ook mee met de zaak en ik maakte ook nog twee t-shirtjes. Tis te zeggen, de t-shirts komen uit de Hema, maar de versiering is van mijn hand.

Op foto's van het tweede t-shirtje moeten jullie nog eventjes wachten, want het is een cadeautje voor een nieuwe aanwinst in de vriendenkring. Maar foto's van het rokje met bijpassend t-shirtje voor Nora vinden geïnteresseerden hieronder:

(Deze morgen paste het model het rokje en persoonlijk vind ik het iets aan de lange kant, dus ik denk dat er nog een paar centimetertjes afgaan.)